Woensdag is altijd een drukke dag en vandaag was geen uitzondering. We hebben dan een strak schema omdat dan een arts bij ons komt om TvT gevallen te behandelen en eventueel naar andere patiënten te kijken. De dokter heeft dan een drukke dag.

Vandaag hadden we 7 honden voor TvT plus 9 anderen voor een onderzoek variërend van schurft, wondcontrole en een hond die zo ziek was dat we er over dachten haar te laten inslapen.

Muan was een nieuwe hond van het Royal Flora Project. Ze was opgemerkt door een attente schoonmaakster die een tumor op haar vulva had gezien en ons had gebeld voor hulp.

Muan zal ongeveer 8 behandelingen krijgen waarna ze gezond en wel zal terugkeren naar de Royal Flora, In de tussentijd zit ze in de afgesloten ruimte om besmetting van andere honden te voorkomen.

Sommigen naderen al het eind van hun behandeling.

De meeste honden met TvT zijn zwerfhonden maar sommigen hebben een thuis en voor hen is het verblijf hier erg deprimerend.

Een zorgzame vrouw bracht 2 honden die eens door een arts bekeken moesten worden en de vrouw was ook nog zo vriendelijk ons te helpen een hond naar het ziekenhuis te brengen voor een spoedbehandeling; onze eigen auto was al weg voor een ander noodgeval.

De vrouw, Kh. Noi, bracht Hana weg, een kleine bruine poedel die de dag ervoor was gearriveerd na een aanrijding en we wisten niet of ze kon plassen of niet.

Waarschijnlijk heeft de snelle hulp haar leven gered maar 24 uur later is de toestand nog steeds kritiek want 1 van haar nieren is verwijderd en we moeten afwachten of de andere nier nog goed werkt. in de kliniek doen ze hun uiterste best haar te redden.

Helaas, tijdens Dr. Tarn’s bezoek, net toen we met haar een hond wilden bekijken die daags tevoren na een auto-ongeluk was gebracht, bleek deze te zijn overleden.

Ze had in die paar dagen niet gegeten en kon ook haar achterlichaam niet meer gebruiken. Rust zacht, Muu Ton, je hebt genoeg geleden. We dachten ook dat je tijd gekomen was maar je hebt zelf de beslissing genomen en je bent waardig afgereisd.

We bekeken nog een paar anderen. Ze reageren goed op de diverse behandelingen; sommigen verlamd anderen met hartworm of schurft, we blijven voor ze zorgen totdat ze weer helemaal de oude zijn.

De volgende stop was bij de kleine hondjes in E3. Een paar pas aangekomen zwarte pups, een andere hond die dreigde afgemaakt te worden wegens haar liefde voor pluimvee en een aanstaande moeder met een enorme wond op haar nek.

Na de chaotische ochtend maar net te laat om nog door dokter nagekeken te worden arriveerde er een nieuwe hond met een behoorlijke tumor onder haar buik. Ze zag er smerig uit maar bleek verder de zachtheid zelve.

We zullen haar onderzoeken en haar zo goed mogelijk helpen; om te beginnen met een douche en wat vaccinaties.

Een onverwachte adoptie bracht de nodige blijdschap. Twee pups die we onlangs bij de parkeerplaats van het Dara Devi Resort hadden weggehaald, ze zouden een onzekere toekomst hebben gehad, levend op de restjes die het hotelpersoneel hen toegeworpen zou hebben.

Ze horen nu ergens en dat geeft ons een goed gevoel.

Dit soort gebeurtenissen geeft ons de kracht om ondanks de triestheid van weer andere gebeurtenissen door te gaan.

Tussen alles door; telefoontjes, reddingsacties, honden wassen, uitlaten, poep opruimen en medicijnen toedienen, moest er ook nog wat huishoudelijk werk gebeuren.

De foto laat onze collectie transportkooien zien

De kooien aan de linkerzijde hebben nog deuren maar de rest is enigszins gemodificeerd door honden die geen zin hadden in transport naar of van de kliniek (geef ze eens ongelijk).
Die kooien zijn nog duur en omdat we altijd erg voorzichtig moeten zijn met geld moeten we spoedig naar een dierenwinkel om te kijken of we onderdelen voor kooien kunnen kopen.

Tot besluit een hond die erg goed kan klimmen! Altijd en overal. Tim Tim Hillary.