We zijn altijd blij als we wat informatie krijgen van mensen die een hond geadopteerd hebben. Het was dus leuk een email te krijgen van Brian die ons vertelde over de eerste onzekere stappen van de “hond voorheen bekend als Belle” in haar nieuwe woonstee.

Allemaal weten we dat het wat geduld vraagt om een nieuwe, verlegen hond te integreren maar Brian schrok hier niet voor terug en hij zal zeker worden beloond met een uiterst trouwe metgezellin.

Hier het bericht (Bell is de zwart/witte):

Ik heb Bell gisteren uit de shelter opgehaald, ze was erg angstig en ik maakte mij bezorgd, ze lag in de auto op de grond en zag er gewoon ongelukkig uit.

Toen we thuis aankwamen vond ze geheel op eigen kracht het speciale hondenbed en installeerde zich. Later liet ze zich de maaltijd goed smaken; aan haar eetlust mankeerde niets. Iets anders waar ik mij een beetje zorgen over maakte was Sandy, mijn andere hond, en hoe de twee op elkaar zouden reageren. Ook die zorg bleek ongegrond. Alhoewel Sandy erg jaloers is los ik dat op door beide honden tegelijkertijd aandacht te geven.

We noemen haar Willy (afkorting voor Wilhelmina) net zoals haar zeer geliefde voorgangster. Ze accepteer dat dit nu haar nieuwe thuis is maar is erg verlegen en voorzichtig; dat zal nog wel wat duren. Ze houdt absoluut niet van wandelen aan de lijn. De tuin is al grondig onderzocht en, ik geloof, oke bevonden. Ze volgt vooralsnog Sandy’s leiderschap en wacht al geduldig op kleine hapjes als de moeder van Noy in de keuken aan het koken is.

Ziet er dus goed uit.

Hartelijke groet,

Brian