Deze maandag hoefden we niet naar de dierenarts. De honden, die hulp nodig hadden, konden geholpen worden door onze bezoekers uit Engeland: dierenarts Luke Gamble van WVS en de filmploeg van SKY TV.

Maar ik ben zelf wel naar de dierenarts geweest met een aantal honden gisteren en vandaag, en ze waren heel speciaal.

Gisterochtend (zondag) gingen we met z’n allen (inclusief cameraploeg!) op zoek naar een dierenarts die röntgenfoto’s kan maken, voor een hond die zaterdagavond naar de opvang was gebracht. Het ging niet goed met het arme beestje. Door de hulp van Luke, evenals door zijn goede medicijnen, had ze gelukkig gisteravond een beetje kunnen bijkomen in afwachting van onze trip vanochtend.

Ze kon een van haar voorpoten niet gebruiken. Daarnaast was er een grote rottende wond op haar rug. En ze schreeuwde als we haar optilden of haar zij probeerden aan te raken. De dame die haar had gered vertelde dat het beestje een paar dagen geleden was aangereden door een auto, en haar toestand leek er in de dagen erna niet op vooruit te gaan.

Eerst brachten we een teleurstellend bezoek aan de Purpoon Clinic, die om de een of andere reden er bezwaar tegen had dat we de hond filmden terwijl zij het gebouw in zou gaan. En dat terwijl dit het enige moment was dat we op de film wilden zetten. Maar we vonden een andere dierenartsenpraktijk, waar ze geen bezwaar hadden tegen deze shot en waar ze ons ook nog veel meer toestonden op film gebied.

De hond, genaamd Moo Yong, ging op de ‘foto’ en haar bloed werd ook onderzocht.

Niet alleen was haar rug gebroken, maar er bleek een grote tumor rond haar milt te zitten. Het bloedonderzoek toonde bovendien aan dat ze last had van parasieten. En alsof dat nog niet genoeg was, kwam er bloed uit haar vulva. Dit kon wijzen op een geval van ‘stump pyometra’, maar zonder een inwendig onderzoek konde we het niet zeker weten, want het beestje was al gesteriliseerd.

De diagnose was zo ernstig, dat we een grote discussie hebben gehad wat nu de beste weg zou zijn: haar meenemen uit de kliniek en proberen haar te behandelen, of haar maar meteen uit haar lijden te verlossen.

Het was geen makkelijke beslissing, maar eigenlijk was er maar een optie. We hebben haar laten inslapen en haar zo uit haar lijden verlost.

Ter informatie, we hebben vaker meegemaakt dat dierenartsen in dit land er niet welwillend tegenover staan een dier te laten inslapen. Dit heeft te maken met de ethiek in het vakgebeid hier, en met het Boeddhistisch geloof.

Veel dierenartsen willen liever eerst een aantal behandelingen en onderzoeken proberen, zodat ze in ieder geval kunnen zeggen dat ze het hebben geprobeerd. Dat ze niet de hond hebben gedood zonder eerst hun vak te hebben uitgeoefend.

Heel begrijpelijk, maar in sommige gevallen leidt dit tot een verstrengeling van belangen, en kan er valse hoop geven worden aan degene die voor de hond zorgt. En uiteindelijk kan het het lijden voor zowel hond als verzorger alleen maar verlengen.
Wees er alsjeblieft van overtuigd dat we zo een beslissing niet licht nemen, en het welzijn van de hond op de eerste plaats stellen.

Tijdens dit bezoek aan de diernarts voor Moo Yong, hadden we ook een andere hond meegenomen voor een bloed test, Boof!

Deze prachtige jongen is gered door Teresa om behandeld te worden voor TvT en had in 3 tot 4 dagen niets gegeten. Hij was erg depressief

Onder de microscoop kon je de hartwormen duidelijk zien zitten en de bloedtest gaf aan dat hij parasieten had. De artsen waren bezorgd om zijn conditie en wilden hem zo snel mogelijk aan een infuus leggen.

Boof ging terug naar de opvang en werd aan een saline infuus gelegd, om hem te helpen wat aan te sterken. Hij was zo zwak en uitgedroogd. Hij ademende moeilijk en was echt een behoorlijk ziek beestje.

Vanochtend (maandag) heb ik hem weer meegenomen naar de dierenarts. We moesten zeker weten of hij volwassen hartwormen had, om te weten welke behandelingsroute te volgen.

Een ‘snap test’ is de manier om hier achter te komen. Dit is een hele dure bloedtest, die wordt gebruikt voor de diagnose van verschillende bloedziekten.

Niet allleen werd de aanwezigheid van volwassen hartwormen aangetoond, maar ook een bloed parasiet genaamd Anaplasma phagocytophilum.

Dat is nogal wat. Kijk zelf maar. Dit is een google zoekopdracht voor deze term “phagocytophilum”

Dus het komt erop neer dat Boof, die naar Care for Dogs kwam met TVT (Transmissible Venereal Tumor) nu ook een serieuze hartworm aandoening heeft en daarnaast is een parasiet zijn bloed aan het op eten.

Toen ik vandaag naar de arts ging, heb ik Nuu Daeng ook meegenomen. Zij heeft in juli van dit jaar 2 pinnen in haar linkerbeen gekregen, nadat ze betrokken was geraakt bij een verkeersongeluk en daarbij haar poot had gebroken.

De röntgenfoto toonde aan dat een pin niet helemaal op zijn plaats stond en daardoor misschien voor ongemak aan het zorgen was. Maar het bot had zich goed hersteld, dus de pin kon eruit.

Ik liet Nuu Daeng achter voor deze operatie en ging terug naar de opvang voor een overleg met Luke.

Maar op dat moment werd Luke gefilmd, terwijl hij aan het opereren was aan de poot van Magnum. De poot was in de afgelopen 9 maanden niet beter geworden. De mensen van de Thaise overheid, afdeling Livestock, waren aanwezig en sloegen alles gade.

Boof had een infuus nodig en goede observatie. Maar dit kunnen we bij de opvang niet garanderen zonder een dierenarts op het terrein. Ik ben met hem naar een andere kliniek gereden om hem te laten opnemen op de afdeling intensive care.

Maar aangekomen bij de kliniek werd mijn dag nog stressvoller dan hij al was. Toen ik de kooi opende sprong de, normaal zo rustige, Boof uit de auto zo de weg op midden tussen het drukke verkeer. Daarna maakte hij rechtsomkeer, richting de achteringang van de kliniek.

Meer dan 30 minuten zijn we bezig geweest hem te vangen. Voedsel vond hij niet aantrekkelijk, maar dat had hij de laatste 3-4 dagen ook steeds geweigerd. Een van de medewerksters van de kliniek ging zelfs op handen en voeten om Boof te vangen.

Uiteindelijk omsingelden 4 andere honden Boof, wat maakte dat hij zich wel aan ons over moest geven! He he!

In de kliniek aangekomen at hij eindeljk wat: gegrilde inktvis.

Hij zal in de kilniek blijven tot het beter met hem gaat en hij ons toestaat om hem anitbiotica te geven, tegen de parasieten. En dan gaan we proberen de hartwormen te behandelen. Dit is een risicovolle onderneming, omdat dode harwormen vertoppingen in het hart kunnen veroorzaken, hetgeen dodelijk kan zijn voor de hond.

O, en de TVT behandeling zal maar even moeten wachten voor nu! Wat een beest!