Deze week is Dr. Beer op vakantie, ze werkt erg hard en het lijkt wel of ze altijd in de kliniek is.

Vandaag was Dr. Artron de “gelukkige” die onze honden mocht nakijken, of was hij toch op de verkeerde plaats op het verkeerde tijdstip?

Ngen was gekomen om helemaal nagekeken te worden en te horen of ze weer goed genoeg was om naar huis te mogen.

Dokter stelde voor om haar nog een weekje in de shelter te houden en dat ze daarna waarschijnlijk wel weer naar huis toe kon.

Uiteindelijk had ze een behoorlijk zware operatie ondergaan waarbij haar heup aan haar ruggengraat was vastgeschroefd. Ze is al wat ouder en enigszins gezet van al het lekkers dat ze thuis krijgt maar nog niet sterk genoeg om nu al naar huis te kunnen.

Arme meid, ze heeft behoorlijk heimwee, het is een aanhankelijke lieverd en ik weet zeker dat ze haar familie behoorlijk mist.

Malee oftewel Buki, zoals ze vorige week genoemd werd (dat is een lang verhaal) was vandaag ook bij de arts; sinds gisteravond nuchter dus klaar voor haar operatie.

Vorige week was vastgesteld dat ze wat kreupel liep met beide achterpoten als gevolg van een aandoening we kennen als “luxating patella” (weet u dat ook weer!). Deze foto van haar is genomen toen afgelopen Vrijdag de Chiang Mai International School op bezoek was in de shelter.

Vandaag wordt een knieschijf gemodelleerd (een diepere groef aan de achterzijde) en dan, na voldoende hersteltijd, wordt de andere kant gedaan.

Sheena, zoals vele bezoekers van deze site en van de shelter haar kennen, tobt met haar Lymphoma die op vele plaatsen aan het doorbreken is en open wonden veroorzaakt.

Het ziet er verschrikkelijk uit en ze is veel tijd bezig met het likken van de wonden. We wilden weten of we iets voor haar konden doen en of ze pijn leed door haar aandoening.

Na een grondig onderzoek en een lang gesprek dachten we allemaal dat ze geen pijn had, ze eet erg goed, ziet er stevig uit en heeft voldoende energie voor een hond van haar leeftijd. Ze loopt nog vrolijk rond in de shelter, houdt nog steeds van een fijn gesprek met andere honden over een bepaald plekje in de schaduw of wat achtergebleven voedsel in een bak.

Ze geeft het nog niet op en wij evenmin.

De volgende patiënt was Thong Sua, een hond die pas deze week in de shelter was gearriveerd met een joekel van een open wond op zijn voorpoot. Het zag er uit of hij met een leeuw had gevochten o.i.d. Nu we het toch over wilde dieren hebben; Kh. Tay, de assistente was vandaag weer aanwezig en kon toch, ondanks haar behoorlijk geblesseerde hand, haar toegebracht door onze Magnum, weer meehelpen, er was gelukkig niets gebroken.

Eerst dachten we nog dat Thong Sua aan TvT leed maar Dr. Artron zag al gauw dat de wond het gevolg was van maden die in en om de wond aan het knabbelen waren en dat de eigenlijke wond waarschijnlijk door een aanrijding was veroorzaakt.

Dr Artron verwijderde wat eigenwijze maden (in het bakje op de foto) met behulp van een zaklantaarn en tissue en na grondige schoonmaak kon Thong Sua, verbonden en met medicijnen weer mee naar de shelter.

Als laatste was onze kleine Jo Jo aan de beurt om naar haar gipspoot te laten kijken. We hadden haar gevonden bij een tempel, waar ze hulpeloos en met veel pijn rond liep, en hebben haar onmiddellijk naar een arts gebracht. Dat is alles wat we weten, hoelang ze zo rondgestrompeld heeft zullen we nooit weten.

De gipspoot was zwaarder dan haar hele lichaamsgewicht en dat moet de afgelopen tijd erg moeilijk voor haar geweest zijn.

De röntgenfoto gaf aan dat alles weer aan elkaar was gegroeid, zij het een heel klein beetje misvormd, zodat het gips er dus af kon.

Onmiddellijk gebruikte ze haar poot weer en was waarschijnlijk opgelucht eindelijk verlost te zijn van het gips.

Het bezoek aan de kliniek vandaag is eenvoudig en ook makkelijk te beschrijven. Mijn shirt zat onder Sheena’s bloed maar dat maakte niet uit; we knuffelden een beetje en raakten in gesprek. U zult met mij eens zijn dat ze een hele lieve lach heeft Hier zijn wat foto’s van haar van een tijdje terug.

Popularity: unranked [?]