Gisteren ontwikkelde een van de ‘13 in 2 uren pups‘ een symptoom van het dodelijke parvo-virus: bloederige ontlasting. De pups verblijven nu in een aparte ruimte.

We hebben haar snel naar de dierenarts gebracht en daar werd duidelijk dat ze het virus heeft, en wel in een erg sterke vorm (de test kit wist niet hoe snel hij moest uitslaan!) De arme pup kreeg allerlei medicijnen toegediend en werd aan het infuus gelegd. En vrolijk, maar nog steeds een klein beetje gammel, keerde ze vervolgens terug naar de opvang. Daar wachtte in de quarantaine ruimte een lekker bedje met warmte lamp én infuus op haar

En vandaag was zij de eerste patiënt in de rij tijdens het wekelijkse bezoek aan de dierenarts.

Toen ik haar oppakte lag ze opgerold in een klein bolletje. Mijn hart zonk in mijn schoenen. “Is ze dood?”, dacht ik gelijk. Maar haar pupillen reageerde op het licht en ik kon haar hele zwakke ademhaling nog net zien. Maar ze was niet ver verwijderd van een laatste ademhaling.

Angel, zoals ik haar heb genoemd, werd gelijk opgenomen, aan het infuus gelegd en warm gehouden.

Maar helaas ontvingen we een paar uren later een telefoontje dat ze was overleden.

Haar zwak lichaampje was helaas niet opgewassen tegen dit gemene virus, dat vele slachtoffers maakt onder pups. Pups hebben een zwak immuunsysteem. Omdat ze worden weggehaald van hun moeder en de gezonde melk die zij hen kan bieden. Bovendien worden de pups niet ingeënt tegen deze dodelijke ziektes.

4 weken geleden toen we de pups vonden, gedumpt bij de ingang van de opvang, hebben ze alle behandelingen gehad die we normaal aan de honden geven – worm, vlooi en teek behandelingen. Ook kregen ze de eerste ronde van vaccinaties. En net toen ze aan de tweede ronde zouden beginnen…ach, de rest van het verhaal weet je nu.

Rust zacht lief engeltje, je hoeft nu niet meer te lijden.

Angel’s broertjes en zusjes zijn nu ook in quarantaine geplaatst. Allemaal in een eigen huisje, want we houden goed in de gaten of een van hen misschien bloederige ontlasting ontwikkelt.

Andere klanten die vandaag mee gingen naar de dierenarts waren Sheena, Toe, Ice Cream en een hond uit het dorp, genaamd Fon.

Fon ging mee omdat een gezwel is ontstaan bij haar lies. Het bleek een tumor bij de melkklieren te zijn en het zal, mits toestemming van haar eigenaar, waarschijnlijk over een week worden verwijderd.

Toe, die 3 maanden gelden last had van Distemper, is nog steeds aan het hoesten. De dierenarts zei vandaag dat zijn longen nog steeds niet goed klinken. Hij heeft sterkere antibiotica nodig om over de longontsteking heen te komen.

Sheena was de volgende die werd onderzocht en, echt waar, het is altijd zo leuk om met haar samen te zijn. 3 jaren al heb ik deze hond in- en uit de opvang zien komen en gaan, en nu kletsen we raak als goede vrienden!

Deze week had ze last van een bloederige vaginale afscheiding en de mannetjes honden op de opvang waren erg geïnteresseerd in haar derrière. Dit zou normaliter erop wijzen dat ze loops is. Maar ze is 3 jaar geleden gesteriliseerd, dus dat kan niet het geval zijn.

Ze is echter recent behandeld voor kanker aan het lymphen (klieren) stelsel en is net gestopt met de medicijnen daarvoor. De dierenarts dacht dat haar klachten misschien zouden kunnen wijzen op een gezwel aan de eierstokken.

We houden haar nog een paar weken in de gaten en dan zullen we bekijken of een röntgenfoto/ ultarasound nodig is.

De laatste klant vandaag was Ice Cream, een jonge pup die 3 maanden geleden was onderzocht bij de arts, om te kijken waarom ze een knobbeltje had op haar heup/ dij. Het bleek dat ze misvormde botten heeft, waarschijnlijk omdat ze niet genoeg moedermelk heeft gehad……klinkt dat bekend??

Ice Cream’s linkerdij is korter dan haar rechterdij en de top van het bot was vertoonde veel verkalking.

En vanochtend was te zien dat het knobbeltje groter was dan de vorige keer. Ook liep ze erg mank. De nieuwe röntgenfoto maakte het allemaal duidelijk. Het bovenstuk van haar dij, aan de onderkant (bij de knie) is helemaal van het dijbeen afgebroken.

Het enige dat we kunnen doen, volgens de arts, is haar in een kleine ruimte houden, zorgen dat ze rust neemt, en haar pijnstillers en kalk geven. Om zo het herstel te helpen.

Er is geen operatie mogelijk, en het kan niet gezet of gespalkt worden.

Arm meisje!

En net toen we weg wilden gaan, ontmoette ik 2 hele speciale mensen: Kh Padee en Kh Pajan. Zij doen ongelooflijk veel voor de honden in Chiang Mai. Ze gaan langs bij de tempels, op zoek naar honden die hulp nodig hebben en ze proberen te helpen waar ze maar kunnen. Vandaag kwamen ze aan met een hond uit Wat Phra Sing die gestopt is met eten

En het blijkt nu dat het Parvo-virus een probleem gaat worden voor de meer dan 20 bewoners van de tempel.

Dat wordt een groot probleem. Hoe houden we honden die zijn gedumpt bij een tempel in quarantaine? Bij de opvang zijn er nu al meer dan 130 honden en 11 in de quarantaine ruimte. Care for Dogs heeft de handen al meer dan vol!