Meestal neem ik op Maandagmorgen een aantal honden mee van de shelter voor een bezoek aan de dierenarts. Vandaag ging het anders.

Alle controles en behandelingen waren uitgevoerd door een bezoekende dierenarts en Soraya kwam me tegemoet en opperde het plan om in de buurt te gaan kijken voor mogelijke patiënten.

En inderdaad, gewoon om de hoek zijn veel honden die daar bij en met de mensen wonen.

Deze mensen zijn niet altijd in de gelegenheid om hun hond de noodzakelijke behandelingen of medicijnen te geven. Als goede buur zijnde en omdat we graag zien dat alle honden in de buurt gezond zijn helpen we deze mensen ook.

Een zo’n hond is Loung die afgelopen maand aan zijn rechterachterpoot is geopereerd omdat hij last had van zijn knieschijf.

We vroegen ons gelijk na de operatie al af waarom hij nu ineens met zijn andere poot kreupel liep en nota bene zijn net geopereerde poot gebruikte!

We bestudeerden mijn notities en bekeken nogmaals de foto’s en…………………..het juiste been was geopereerd.

Gelukkig!

Het probleem van het linkerbeen had gewacht op het juiste moment om zich te openbaren. Dokter bekeek het probleem en bevestigde dat ook daar de knieschijf niet goed was. Hij krijgt zijn operatie zo spoedig mogelijk.

Waarschuwing! Heeft een hond problemen met een knieschijf die niet door een ongeluk zijn veroorzaakt dan is de kans groot dat ook het andere been problemen heeft.

Volgende aan de beurt was Len.

Het duurde even voordat we haar te pakken hadden vlak bij haar thuis want ze wilde niet mee. Aan haar lopen was te zien dat ze een probleem met haar heupen en achterbenen had.

Ze is aan de zware kant; als ze haar heupen bewoog deinde er veel lichaam mee.

Erg leuk vond ze het onderzoek niet en ze was wat bijterig maar de dokter kon haar uiteindelijk toch onderzoeken en een foto maken.

De diagnose was dat ze last had van Heup Dysplasia haar knieën kraakten en dat gaf ons het idee dat de de botten aan het deformeren waren wat nog verergerd werd door haar gewicht.

De dokter wees aan dat het heupgewricht niet meer was wat het moet zijn.

Dus behalve dat ze op dieet moet krijgt ze voedingsupplementen en pijnstillers voor de rest van haar leven. Arme hond.

Nu was de beurt aan Lucky, de hond die onlangs was teruggekeerd naar zijn “Voor de winkel territorium” bij Ban Wang Tarn, wat hij tot zijn terrein had verklaard, nadat hij was genezen van een flinke schurft en vermoedelijk E-Canis.

De winkeleigenaar had ons gebeld omdat Lucky weer af en toe uit zijn neus bloed verloor, omdat dat toch mogelijk E-Canis kan zijn ging hij ook mee naar de kliniek.

Dr. Beer denkt dat het nog steeds een E-Canis infectie is en dat we door moeten gaan met de medicijnen, Doxycycline & FBC voor langere tijd.

Dit is een dilemma dat ik al eerder heb beschreven. We kunnen 800 baht uitgeven aan een test om er zeker van te zijn dat het E-Canis is maar de dokter zou in ieder geval deze medicijnen voorschrijven. Met 800 baht kunnen we 1 sterilisatie laten doen.

Volgende aan de beurt was Lon (niet te verwarren met Len). Dit meisje had een plaats gevonden bij een winkeleigenaar bij de Nong Kway markt.

Lon’s rechteroog lijkt groter te zijn en een beetje verkleurd. Dr. Beer deed de tests en stelde vast dat de traanproductie rechts groter is dan links maar dat het aan beide zijden erg hoog is.

Ze liet ons een zweer zien in het oog op het netvlies en stelde voor om te behandelen met oogdruppels en antibiotica met controle over een week. Dit lijkt erg op een beginnende Glaucoma. Niet leuk voor haar.

Als laatste was een jongen die door Soraya was opgemerkt terwijl ze op Canal Road reed bij het 700 Jaar Stadium.

Wah zag er niet goed uit. Toen we bij het restaurant kwamen, waar hij woont, om hem op te halen lag hij midden op straat.

Dr. Beer deed ook bij hem een paar tests n bevestigde dat zijn ontstoken en geïrriteerde huid het resultaat was van Een door vlooien veroorzaakte huidaandoening (FAD).

Met anti histamine, een antibioticum en shampoo kan hij over een tijdje weer rustig slapen en zijn vacht laten aangroeien.

Nadat iedereen gezien was en weer thuis gebracht zagen we een klein hondje bij een werkplaats ook op Canal Road op weg naar de Mae Hia markt.

We vroegen bij de eigenaar naar de hond en die zei dat ze een paar weken geleden nog dunner was geweest en dat ze haar waren gaan voeren omdat ze niet wisten of de hond ergens thuis hoorde. Toen we haar mee wilden nemen liep ze weg naar een vuilstortplaats. Ze klom op een hoop hout en vond een veilige plaats; hier woonde ze waarschijnlijk.

Ook deze hond willen we graag een betere gezondheid geven. We zullen er op toezien dat Wah zijn medicijnen krijgt en zijn shampoo, dat Loung geopereerd wordt en ook dat de andere honden behandeld worden.

Dit soort gevallen zijn de reden dat we als vrijwilliger bij Care for Dogs werken.

Wilt u ook vrijwilligerswerk doen, op wat voor manier dan ook, neem dan contact op.