Bij mij in de cabine was een kleine lieverd, Heidi die klaarblijkelijk mank liep. Tijdens de rit veranderde ze voortdurend van positie; even stond ze op mijn knie en keek ze uit het raam om daarna uit het andere raam te kijken, ze was actief. Wat doet deze hond bij ons? Waarom is ze niet bij iemand? Wat een leuke hond.

In de kliniek was Heidi als eerste aan de beurt maar hoe Dr. Beer ook zocht naar genoemd probleem de hond was volkomen gezond en had niets wat met mank lopen te maken had. Dit noemen we het “Wasmachinereparateursyndroom” als de man er eenmaal is, werkt alles als vanouds!

Volgende was Angie die een tranend oog had. Dokter deed de traantest maar vond nog niets en controleerde toen de ogen met ultraviolet licht.

Hierbij wordt een fluorescerende vloeistof gebruikt die in het oog dan alleen ultraviolet licht doorlaat zodat er in het oog gekeken kan worden.

Het licht ging uit en dokter keek aandachtig maar vond nog steeds niets. Angie’s neus echter bleek het probleem te zijn; uit haar rechterneusgat kwam fluorescerend vocht maar uit de linker kwam niets. Kurkdroog.

Een blokkade.

Dr. Beer zei dat het meestal wordt veroorzaakt door iets in de traanbuis of door een verwonding. Een operatie vond ze geen goed idee omdat deze nauwelijks succesvol waren.

Boon Long was de volgende op de tafel en tot een ieders grote verbazing was de cyste op haar rug totaal, helemaal en compleet verdwenen.

Klaarblijkelijk kunnen cysten dus komen en ook gaan. Wel prettig want dat scheelt eenn hoop geld en eenn hoop stress voor de hond.

Maar de eigenlijke reden van haar komst was dat haar ene oog wit was geworden en ook steeds kleinere leek te worden.

De diagnose was dat, inderdaad, het oog steeds kleiner werd en eigenlijk afstierf. Het oog functioneerde niet meer en was ondanks de recente oogdruppelkuur (bedankt Soraya) aan het verdwijnen.

Boon Long wordt langzaam blind aan een oog, gelukkig is haar andere oog uitstekend.

Dus dat was een poot, een paar ogen en een neus. De volgende hond had ook iets met zijn neus.

Drie maande geleden werd Lucky behandeld voor E-Canis en hebben we zijn schurft weggekregen.

Hij woont weer voor de winkel bij Ban Wang Tarn waar hij voorheen iedereen schrik aanjoeg met zijn onvriendelijke optreden en zijn met bloederige wonden overdekte lichaam, terwijl hij op zoek was naar aandacht en VOEDSEL.

Sinds zijn thuiskomst ligt hij aanzienlijk beter in de markt bij de winkelbezoekers en ook bij de eigenaar; hij is nu veel socialer in de omgang en minder veeleisend. Misschien voelt hij zich nu geaccepteerd nu ze hebben laten zien dat ze wel om hem geven.

Dus, ook hier; tests gedaan en goed gekeken en geluisterd en omdat het bloed uit twee neusgaten kwam was het meest waarschijnlijk dat hij nog een beetje E-Canis had of wellicht een parasiet.

Zou het bloed uit 1 neusgat komen dan was het waarschijnlijk TvT.

De laatste keer dat Lucky medicijnen nodig had was het de winkeleigenaar met zijn familie geweest die er op hadden toegezien dat hij ze iedere dag binnen kreeg.

Voor de zekerheid gaat Lucky nu weer even met ons mee op bezoek bij zijn oude vrienden in de shelter en krijgt hij weer even een korte vakantie.

Vorige week was Sheena geconstipeerd moesten we haar helpen haar darmen leeg te maken zodat ze ook weer makkelijk kon plassen, hopelijk zonder bloed in de urine.

Vandaag ontdekten we, met behulp van Ultra geluid, nog meer.

3 jaar geleden is Sheena gesteriliseerd. Dat gebeurt meestal door het verwijderen van de eileiders en de baarmoeder.

Hier een paar interessante links (in het Engels) met foto’s en plaatjes voor de duidelijkheid.

http://en.wikipedia.org/wiki/Neutering
http://www.pet-informed-veterinary-advice-online.com/spaying-procedure.html

Sheena heeft een kleine afwijking aan de blaas en het lijkt wel alsof er een klein stukje baarmoeder is blijven zitten. De operatie is niet in dit hospitaal gedaan dus men kon dit niet weten.

De officiële diagnose is Pyometra.

Een nieuwe zorg voor deze hond die al zoveel heeft meegemaakt en doorstaan; schurft, sterilisatie en Lymphoma, we hopen stiekum dat het misschien toch geen Pyometra is.

En om af te sluiten een foto die alle vrijwilligers wel kennen; de benzinepomp waar we regelmatig met z’n allen lunchen. In de verte ziet u de afslag naar de shelter.